Rudy Baeten geboren 1957 te Zottegem  Artistieke opleiding: Sint-Lukas  Kunstschool Brussel. De kunstenaar is het medium tussen zijn fantasieën en de rest van de wereld. (Frederico Fellini)   Rudy groeide op in het kleine, rustige en landelijke Ressegem, een deelgemeente van Herzele. Hij raakte al heel snel gefascineerd door de natuurelementen in al hun facetten. Geïnspireerd door zijn omgeving en de eenvoudige dingen die hem omringden maakte hij op veertienjarige leeftijd zijn eerste schilderij. Sindsdien heeft hij het penseel niet meer neergelegd, want waar woorden tekort schoten kwam verf in de plaats, het liet hem niet meer los.Vanaf 1979 nam hij deel aan groepstentoonstellingen in België en Frankrijk en organiseerde individuele tentoonstellingen.In 1992 werd hij aangetrokken door een Franse galerijhouder en bleef daar vijf jaar in diverse locaties tentoonstellen. Gedurende die periode schilderde hij realistische werken. De klassiek ogende stillevens werden met een nostalgische penseelstreek op doek gezet. Zijn bloemstukken getuigen van bezield geduld. De diepe, warme kleuren zijn bekoorlijk en vrolijk in harmonie met eenvoudige schoonheid. De Normandische landschappen stralen dan weer rust en vooral sereniteit uit. Pas in 1998 voelde hij zich geroepen tot het surrealisme. Hierin zocht hij het gezicht van wat geen gezicht heeft. Zijn werken typeren irreële en onverwachte situaties in een verstilde wereld die gekarakteriseerd worden door mystiek. Hij schept een sfeer die verwijst naar sterke emoties, verlangen en dreiging. Dan weer treedt het lichtzinnige naar de voorgrond, zoals de clown waarmee hij in enkele werken de werkelijkheid overstijgt en het leven bekijkt als een toeschouwer.In al zijn geschilderde droombeelden worden fantasie en poëzie gebruikt, waarbij zijn symboliek je toelaat een blik te werpen in het onderbewustzijn. Hierbij maakt hij handig gebruik van onverwachte doch herkenbare elementen die op het eerste zicht niets of weinig met elkaar gemeen hebben, maar die met een subtiele verwijzing de creativiteit van de toeschouwer stimuleren. De schilderkunst mag dan wel als een rode draad door zijn leven lopen, opmerkelijk is vooral zijn veelzijdigheid. In 2000 kreeg hij de smaak van het beeldhouwen te pakken. Hoe dan ook, Rudy slaagt erin zijn publiek te doen nadenken en een geheel eigen interpretatie van het kunstwerk te laten opbouwen. Hij zet hen ertoe aan te kijken, waar te nemen en nóg eens te kijken om ze tenslotte te laten fantaseren, verwonderen en glimlachen.  Een vertaling uit een artikel geschreven door een Frans kunstcriticus in Paris-Normandië op 30 maart 1992: “Een bleke zon doorboort de nevelen, de stilte baadt in de grote ruimte. Hij schildert ‘á la manière des Flammands’ “Hiermee bedoelt de kunstcriticus het naïeve en het rustig-rurale dat Vlaamse klassieke schilders uitstralen in hun werk.Diagonaal contrasterende licht- en donkerpartijen keren in zijn werken vaak terug. De complementaire kleuren van zijn onderwerpen keren in de achtergrond afgezwakt terug. Men noemt hem ook wel eens een artistieke archivaris van Vlaamse landschappen en geïdealiseerde voorwerpen uit grootmoeders salon