De bundel bevat 50 gedichten over liefde, gemis en helende gedachten die je laten balanceren tussen verbeelding en werkelijkheid. Dit kleinood is er om te lezen, te glimlachen, te herlezen en te koesteren.

De uitgave telt 61 blz., gedrukt op silken natural papier 135 gr.,

formaat 148,5 x 210 mm, ingenaaid,

cover: recto quadri en UV-lak, inclusief bladwijzer,

prijs: 12 EUR.

voor de open haard

knisperen mijn gedachten

ik smeed mijn woorden

De bundel is verkrijgbaar via Marleen De Smet

Zarlardingeplein 22 - 9500 Geraardsbergen - Tel : 054 41 76 76

E-mail: desmet.marleen@telenet.be

of via storting op rek.nr. 799-5231004-87 met vermelding van naam en adres.

"Tussen schaduw en schittering"

Editie 2010

Info te bekomen bij Marleen De Smet

Marleen De Smet

(Wayout)

(Another world)

Land van utopia

Bij elke bladzijde die zij

omdraait, tuimelt de gedachte
hoe vlot het plot haar
houdt in de ban van

reizen langs blauwe steden
en leesstranden, van werelden
vurig warm tot ijzig koud.
Haar ogen spellen

torenhoge woorden,
pascaleren luchtkastelen
uit de porïën van het doek,
uit het boek waarin zij woont.


Marleen De Smet

TOP

(bevlogen vogels)
: bevlogen vogels

in crescendo breken melodieën

uit alle toonaarden

gelijkgestemd

warrelt zoals de ouden zongen

piepen de jongen

een levenslied uit

grijze haren de glanzende dagen

bevlogen vogels

jagen de adem

de hoogte de lucht in

akkoorden.

Vaders verdwijnen glissando

in de hijsende wind.

Marleen De Smet

TOP

(The perfect balance)

sonnet van een clown
: wat verbergt je theatraal gezicht; onder weeïg karikaturengelaat; in schijnwerpers van spottend licht; dat voor onwetenden lachen gaat?; uit welk repertoire stuntel je vandaag; schijnbaar mislukte acrobatie; welke klank, ontpopt in trompetgeklaag; huilt lichtzinnige humor in gratie?
: als ik in de triest-olijke ogen kijk; door de plooien van vermomming; is 't net of daar een traan prijkt; in close-up merk ik de tragiek; waarmee jij geen scène maakt; ik zie het masker van de komiek; Marleen De Smet
TOP

(eenheid)

eenheid
: als een wachter uit het gelid gelicht,; vraagt hij te ruisen; door dorre kruin.; De kloof wil hij dichten:
: ik huil je een rivier; kom op, sta op,; sla je vlinderslag,; en strijk mij een lentelied.

: Marleen De Smet

TOP

mask
: ontmaskerd
: opgelegde maskers; riemen mijn waarheid; en verhullen mijn zijn; verstoken en vermomd; onder sluiers schone schijn
: dag na dag ontdek ik; wat het masker bedekt; tot herkenning ontwaakt; en bevrijd uit sloopmuren; mijn ik je hart raakt
: Marleen De Smet

TOP

(prinsesje)

(touching the moon)

touching the moon

van kindsbeen kind gebleven,

doch roodstammig gerezen

uit een zee van tijd,

trotseert het speelse wat

man van maan scheidt.

en toch.

Wat zal staat als wankeling

voet aan wal zet.

Wat komt legt zich niet

aan banden maar ligt in

het bereik van je handen.

Marleen De Smet

TOP

(fata morgana)

fata morgana

ik droomde me

in een vreemde wereld.

wanen werd werkelijkheid,

maar haperend

in de schemerzone

merkte ik meermaals

hoe dwaas een mens kan zijn

hoe menselijk dwaasheid is

als verbeelding toeslaat en ik

uit weerwil niet wijken wil.

Marleen De Smet

TOP

(The Playing Mind )

zinkende gedachten

TOP

(The neverending song); Eeuwigdurend lied
: Noorderlicht scheert doorzichtig
korenbloemblauw langs gebroken
steigers en strijkt treurig een
serenade. Grauwlippigen wervelen
namen, gedoodverfd door sluipende
geruchten, naar stille gehuchten.

Uit elkaars zicht verdreven maar
niet verdwenen, spatten gekooide
dromen bevroren spiegels. Oh wee
moed ijsbreekt een lied
onuitgewiste woorden:
van elkaar genezen ze niet.

Marleen De Smet

TOP

(escape to nowhere )

vlucht naar nergens

een schreeuw, een gil

gevangen in ontheemd verlangen

spreken ze zoals ze zwijgen

de naakte woorden

door kusdode lippen uitgekleed

daarna alles uitzichtloos stil

verwelkt in een mistbed

verdampt zuchten de opwinding

lichamen klieven verslagen

een dicht te huilen kloof

op slikkend kwelzand gestrand

vol ledige roerloosheid

kofferklikt ingepakte wanhoop

onstuimig liefhebben

tot aarzelend afscheid

lossen ze elkaars handen

in de krochten van zijn hartstochten

millimetert hij op een brug van begeerte

alsof liefde een bitterzoete leugen was

een wankele weg naar nergens

Marleen De Smet

TOP

(dreamworld)
: waanwereld
: ik schrijf een wereld; langs muren hellende; rede en zede, omdat ik; zal stranden en niet langer; verlang naar zoete druivelaars; die mijn wandel ranken.; ik lieg de waarheid niet.; ik schrijf een wereld; en prevel mantra's; op een bed illusies; hangend aan draden; waaraan ik een verknoopte; waanwereld spin.

Marleen De Smet

TOP

(ontsnappen)

ontsnappen

verstrikt in netten van weten

en schrijnende wetten

ontvluchten ze de wurggreep

van slagers, lijkendragers en pijn

handboeien ontketenen

wringen en wroeten

uit het gehavend zijn

en ontsnappen

vanuit het moeten

naar het mogen

Marleen De Smet

TOP

uitbreken; uitbreken
: hoor hoe; het uit bereik en reikend nabij zijn; kreunt onder overgave en houvast; een laaiende zucht; klimt naar aaiende stilte; die tracht en wacht; naar uitdijend bevrijden; naar aardend inwijden; luister hoe; hij fluistert zij; orakelt met streelstem; op een tabernakel; het nakend bijna-zijn; het raakt en kraakt; een hart van steen volstaat; voor duizend breuklijnen; Marleen De Smet

TOP

naaktschildering

zij dropt het gewaad

spreidt in lampenschijn

wazig schaamrood

over roerloos naaktzijn, zij

waaiert stuifmeel tot honing

langs venusdijen

alsof haar wegen wikken

in trefzekere ogenblikken

hij schildert haar lijflijn

kriekt haar kersen

rankt haar benen, ik

vang je glimp, lacht hij zacht

drenkt het penseel in verfkracht

houden zo, waaiert hij

adem, adem door mij

alles wat hij denkt

is niets wat hij zegt

als hij zichzelf

verliest en achterlaat

op het linnen vergezeld met een glimp

van haar scheppend gelaat

Marleen De Smet

TOP

no return

no return

Onlosmakelijk verbonden

als hebben aan houden,

deugden aan zonden,

ernst aan kermis,

slopen aan bouwen en

wijsheid aan mensdom,

slaan bressen in rompen

wee aan moed,

loont voortvarendheid

door averij uitgewoed.

Marleen De Smet

TOP

klamme klei

ondanks het eelt kleien handen

de weke massa in lichterlaai

tot deel van zijn geheel

en strelen vingers van glas

de nog haperende rondingen

tot glad en stil genoegen

het klamme elixir rond zijn slapen

kneedt en beheerst zijn begeren

weemoedig besprenkelt het beeld

herinnering en verbeelding

gehard in wensen van toen en nu

zijn denken stapelt zwijgend

een grijze waas aan zijn hemel

wie kan een wolk verbieden te regenen?

Marleen De Smet

TOP

steenmonoloog

ik beitel een blok van mijn been

en schop het verderop

in de tuin van mijn muze

alleen in gedachten zie ik

een vaag en sprakeloos vermoeden

van wat zich in de schaduw

van mijn houwen afspeelt

steen, ruw en massief

ik laat je gonzen onder de melodie

die mijn zien en zeggen kruist

de hamer dreunt je vorm

de vijl jankt je profiel

onder het kerven kriskrast

mijn beeldend bedrijven

één met steen tot

mijn beeld wil uitbreken

ontneemt mijn adem maar lucht op

tussen schijn en wezen laat

de stilte zich weer dragen

geen noot werd murwgeslagen

Marleen De Smet

TOP

(slangenvrouw)

Slangenvrouw

verworpen verlaat zij het paradijs

waar dromen nog dromen zijn

en daalt neer in haar afgrond

waar ze nestelt in de schijn

van sidderend venijn

noch man, noch vrouw

in haar beeld gesloten

draagt vruchtbaar haar naam

want een aanblik spuwt

giftigheid die amper luwt

gekneveld door valstrikken

van begeerte verweert

zij zich strekkend in trance

uit haar bron van lijden

om zich sluipend te bevrijden

en onthecht van demonen

die haar nachten doorwaken

haar huid af te werpen

langs moeizame wegen

naar de tuin van Eden

Marleen De Smet

TOP

(Newborn)

bestemming

je denkt wel eens:

ieder heeft een begin achter zich

is bezig met zijn midden

en op een dag slaat

het einde toe en staat

men rond je bed te bidden

eerst broed je

in een eicel de weg naar

morgen tot diep in de nacht

waaruit je langs scherven

bloembroos zenuwbaant

tot zongoud je huid balsemt

een wekwind je haren liefkoost

de dans in je bekken hongert

daarna volg je lichtblind

de aardgeuren tot de afgrond gaapt

de sprong is gewaagd

maar met wilskracht herboren

ben je iemand die net is blijven staan

op een plaats waar je

naartoe had moeten gaan

Marleen De Smet

TOP: gestrande vaart; gestrande vaart; een bataljon onrust nadert mijn kust; en verstrooit mijn vaart. De boot; vlot niet meer maar strandt alsof; het breuklijdend in de verte staart.
: Geen water, zilt noch zoet, spat spetters; over de boeg, geen zeelucht zucht; in de zeilen Zij, mij zo nabij keren het roer,; ankeren met zijden draden mijn reilen.
: ze kleuren of haveren mijn varen; dat als een stip de mist ingaat.; Onschuld duldt niet dat; springtij mij weer te water laat.; Marleen De Smet

TOP

de tijd
: tijdbom; verwachtingen weken; weifelend ongeduld los,; en klit rusteloosheid aan; elk moment dat wijzers; sleepvoetig tijdbomtikken.; Horen wij wel hoe haast; langs hartvaten beukt?; Zien we nog hoe de nacht; het aards geraas sluit; en zwijgzaam ochtendlicht; de glorende dag inluidt ?; Hier is stilzwijgen de stem; weten het gezicht,; geduld een deugd.
Marleen De Smet
TOP: spiegelbeeld; spiegelbeeld; Zoals zij staart ,geboeid in monoloog; met het oog, zo onbewogen; fronst het water. Warempel; Het lijkt of zij ziet dat zij; spiegel is, mijn koraalrode; klankkleur slapend binnenin; Maar wie is wie en wie; waagt zich aan wie? Wie verzet; de eerste pas op steen?; Marleen De Smet

battle; veldslag
: Tot nader order spietst spanning; wie standhoudt, wie begeeft.; Appel; salut; bevel; kommer; kwel; troepen; richten; roepen; vuren; berichten; bloeden; uren; duren.; Uit het zicht raapt; een maat en maat; semper fi; Marleen De Smet

dobbelspel
: dobbelspel; Geen oog slaat het oog gade.; Geen vraag is door kromming gebogen.; Geen woord vibreert bewogen.; Voor een oordeel valt,; vellen geworpen teerlingen; hun stand hun houding; verwijzend naar; waarvandaan en waarheen; dwalen en zien wat morgen brengt.; Marleen De Smet

vrijheid

vrijheid

zal vrijheid tralies beteugelen

aan een leeflijn die tot bloedens toe

vasthouden aan loslaten bindt?

Vanzelfsprekend vangen golven water

maar zwanger van springvloed

breekt de zee in stormen uit

en levensstenen laten je struikelen,

verwonden maar verzachten naarmate

het vrijlaten handen ontbalt.

Wit en vederlicht klapwiekt een meeuw:

laat gaan en ik kom weer aan.

Vrijheid is vrijblijvend in zekere zin

Marleen De Smet

wachten

Je kent je vroeger

maar je later

werpt geen licht

over land of water

waar het bekende eindigt

en het onbekende begint,

waar het vertrouwde

het van de twijfel wint.

In de kantlijn

met rood min of meer

het komen en gaan.

Elly-Ann van Luxemburg(Lin)

Verleden tijd

roestige vaten

houden geheimen

niet binnen

tijd afgebroken

ogen ervoor gesloten

als rode draad

loopt waarheid mee

de toekomst in

eerst nog wankel maar

fermer met elke stap

wachters aan de poort naar verder

kunnen zwijgen

ze hebben wel gehoord

maar niet verteld

het verleden vernevelt

ver weg in de tijd

niets is meer

wat het lijkt

het masker kan

vallen

Lin

Volwassen worden

kleur na kleur

als bij een trui

het kinderschip

verdwijnt traag

in het zand

speelgoed al gestrand

de uittrekbol ter hand

groeit gestaag

laag na laag

voor de oudste al te zwaar

geen speelgoed meer

nodig, maar

iemand die begrijpt

de weg vol stenen

naar volwassenheid

Lin

Drieeenheid

vaag op de achtergrond

de strijd

maar ook de hulp

die wordt geboden

zij weet niet beter

of ze zijn er altijd

al geweest

meestal tot steun

nu het moment; ze samen te smelten; de draad om haar enkels; doet pijn; maar geeft het besef; dat de drie-eenheid; één moet zijn; Lin
: Navelstreng
: negen maanden lang; haar bloed mijn bloed; meegedragen op golven; van lichaam en geest; vrijheid in ogenschouw; ga ik nu mijn eigen weg; geef ik borsten en blonde lokken; straks de ruimte; pijn van stenen deert mij niet; vrij wil ik zijn; zodra vloed jou doet drijven; de eb daarná onze fysieke band verbreekt; Lin

De cellist; de muziek; de juiste tonen; hem aangewaaid; vanuit een ver verleden; stromen binnen; ankeren; verankeren; in zijn genen; niet anders kan hij; bevlogen spelen; zoals zijn vader; als diens vader; zijn gezicht strak; verwachtingsvol nagekeken; steeds vergeleken; Lin
: Droomwereld; op de grens van stad en land; verzand ik graag in de wereld; van mijn boek; realiteit zoek ik; straks wel weer; wanneer ritme mij opslokt; hier op deze bank; fantaseer ik vrij dankzij; tekens die beelden vormen; in mijn hoofd; mij de drukte doen; ontstijgen; Lin

: De ganzenvlucht

wild en grauw gakken
de ganzen als
massale klacht
tegen ontbreken
van slagpennen
nodig voor de vlucht

de kunstenaar tracht
verbeten beitelend
veren en ranken
te laten verschijnen
tralies te laten verdwijnen
en groene verten
tot grazen te lonken

bij voldoende fantasie
wordt geduld beloond
en kan elke grauwe gans
wederom met haar
vliegkostuum pronken; Lin

Amélie

Gebroken

Samen in jouw wereld is niet meer.

Gedachten zweven

op zoek

naar wat vermeend niet kan,

of toch?

Verbrijzelde dromen blijven vasthaken,

tot ze de louterende zoetheid terugvinden

en ontwaken

Meedogenloos meegedreven

liefde

hemelser dan de mooiste regenboog

geeft hoop opnieuw kleur.

Vervlogen woorden laten alleen naaktheid na,

vastgenageld aan die ene te-ruggekeerde gedachte...

...het moet niet gebroken zijn.

Amélie