|
Wayout

- (cyclus AARDE)
- t(er)reuraarde
-
- Ik zal
lachen als ze met de vernietiging
- van de
aarde niet klaarkomen
- voor
het einde van de wereld.
- (Sanislaw
Jerzy Lec)
-
- uit de nevelen zonder begin
- tolt blauw gestaag rond
haar as
- ongewoon gewoon nietig in
het al
- heelt ze geslagen door mens
- en meteoor haar wonden
- ze spreekt niet, stelt geen
vragen, maar
-
- ze huilt, ze vloekt
- boombuigend over weggegomd
groen
- druipen stormnachten haar
leed
- verzinkend in een zee
tranerigheid
- zuchten golven zich te
pletter
- ze spreekt niet, stelt geen
vragen, maar
-
- ze verwoest, ze splijt
- haar gebeeldhouwde torens
- soms ijselijk gepolijst
- dan weer doordrenkt haar
windzang
- de broze stilte met
twinkelend refrein
- ze spreekt niet, stelt geen
vragen, maar
-
- ze beeft, ze breekt
- als verdoken broosheid
- apocalyptische woede vonkt
- tot zij drachtig van vuur
- grommend uit haar voegen
barst
- ze spreekt niet, stelt geen
vragen maar
-
- gekweld door geweld
- drijven mens en aarde
uiteen
- wie zal het gevecht met de
tijd verliezen
- jij en ik of zij ?
- misschien zal ze vergaan
zoals haar ontstaan
- en wij met haar
Marleen De Smet
(10 november 2003)
|