Gestrande vaart Een bataljon onrust nadert mijn kust en verstrooit mijn vaart. De boot vlot niet meer maar strandt alsof het breuklijdend in de verte staart.   Geen water, zilt noch zoet, spat spetters over de boeg, geen zeelucht zucht in de zeilen. Zij mij zo nabij keren het roer, ankeren met zijden draden mijn reilen.   Ze kleuren of havenen mijn varen dat als een stip de mist ingaat. Onschuld duldt niet dat springtij mij weer te water laat.   Marleen De Smet
Gestrande vaart
olieverf op doek 80/80 cm